Wersety biblijne o wierze

List do Hebrajczyków 11 zaczyna się od określenia: wiara jest „gruntem tych rzeczy, których się spodziewamy”, „dowodem rzeczy niewidzialnych”. Potem wypełnia cały rozdział ludźmi, którzy zaufali Bogu, zanim zobaczyli, co uczyni. Wiara w Piśmie to zawsze oparcie swojego ciężaru na kimś godnym zaufania.

Czytaj te wersety, gdy twoja wiara wydaje się mała. Jezus powiedział, że wystarczy wiara wielkości ziarnka gorczycy, a jedna z najszczerszych modlitw w Ewangeliach to po prostu wyznanie wiary połączone z prośbą o pomoc w niedowiarstwie.

Wersety biblijne: wiara (23)

1. 1

   A wiara jest gruntem tych rzeczy, których się spodziewamy i dowodem rzeczy niewidzialnych.

2. 2

   Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj. We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.

3. 3

   A bez wiary nie można podobać się Bogu; albowiem ten, co przystępuje do Boga, wierzyć musi, że jest Bóg, a że nagrodę daje tym, którzy go szukają.

4. 4

   (Bo przez wiarę chodzimy, a nie przez widzenie).

5. 5

   Lecz Jezus rzekł do nich: Dla niedowiarstwa waszego; zaprawdę bowiem powiadam wam: Jeźlibyście, mając wiarę jako ziarno gorczyczne, rzekli tej górze: Przenieś się stąd na ono miejsce, tedy się przeniesie, a nic niemożebnego wam nie będzie.

6. 6

   Wiara tedy jest z słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.

7. 7

   Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.

8. 8

   Ale mu Jezus rzekł: Jeźli możesz temu wierzyć? Wszystko jest możno wierzącemu.

9. 9

   Bo sprawiedliwość Boża w niej bywa objawiona z wiary w wiarę, jako napisano: Że sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

10. 10

    Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;

11. 11

    I rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto w mię wierzy, choćby też umarł, żyć będzie. A wszelki, który żyje, a wierzy w mię, nie umrze na wieki. Wierzyszże temu?

12. 12

    Rzekł mu Jezus: Żeś mię ujrzał, Tomaszu, uwierzyłeś; błogosławieni którzy nie widzieli, a uwierzyli.

13. 13

    Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, wszakże weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną, Odnosząc koniec wiary waszej: zbawienie dusz.

14. 14

    Także i wiara, nie mali uczynków, martwa jest sama w sobie.

15. 15

    Przetoż i my, mając tak wielki około siebie leżący obłok świadków, złożywszy wszelaki ciężar i grzech, który nas snadnie obstępuje, przez cierpliwość bieżmy w zawodzie, który nam jest wystawiony; Patrząc na Jezusa, wodza i dokończyciela wiary, który dla wystawionej sobie radości, podjął krzyż, wzgardziwszy sromotę, i usiadł na prawicy stolicy Bożej.

16. 16

    I wszystko, o cobyściekolwiek prosili w modlitwie wierząc, weźmiecie.

17. 17

    Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat; a to jest zwycięstwo, które zwyciężyło świat, wiara nasza.

18. 18

    Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.

19. 19

    O obietnicy tedy Bożej nie wątpił z niedowiarstwa; ale się umocnił wiarą i dał chwałę Bogu, Będąc też tego pewien, że cokolwiek on obiecał, mocen jest i uczynić.

20. 20

    Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

21. 21

    Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.

22. 22

    Ale Jezus skoro usłyszał to, co oni mówili, rzekł do przełożonego bóżnicy: Nie bój się, tylko wierz!

23. 23

    Aby się wiara wasza nie gruntowała na mądrości ludzkiej, ale na mocy Bożej.

Tekst Biblii: Biblia Gdańska (BG).