Wersety biblijne o nadziei

W Biblii nadzieja patrzy w przyszłość, bo najpierw patrzy wstecz: Bóg był już wierny, więc Jego lud może znów na Niego czekać. Prorocy głosili nadzieję wygnańcom daleko od domu, psalmiści przemawiali nią do własnych strapionych dusz, a apostołowie wiązali ją ze zmartwychwstaniem Jezusa.

To wersety o nadziei, do których czytelnicy wracają najczęściej. Czytaj je powoli, po jednym, tak jak przedstawia je aplikacja Lucernia, i zauważ, jak często nadzieja idzie w parze z cierpliwością, modlitwą i charakterem samego Boga.

Wersety biblijne: nadzieja (24)

1. 1

   Bo Ja najlepiej wiem myśli, które myślę o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, abym uczynił koniec pożądany biedom waszym.

2. 2

   A Bóg nadziei niech was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadziei przez moc Ducha Świętego.

3. 3

   Ale którzy oczekują Pana, nabywają nowej siły; podnoszą się piórami jako orły, bieżą a nie spracują się, chodzą a nie ustawają.

4. 4

   A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są.

5. 5

   Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego. Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

6. 6

   Przeczże się smucisz, duszo moja? a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

7. 7

   A nie tylko to, ale się też chlubimy z ucisków, wiedząc, iż ucisk cierpliwość sprawuje, A cierpliwość doświadczenie, a doświadczenie nadzieję, A nadzieja nie pohańbia, przeto iż miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

8. 8

   Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.

9. 9

   A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

10. 10

    Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.

11. 11

    Nie wspominajcie pierwszych rzeczy, a starodawnych nie uważajcie. Oto Ja czynię rzecz nową, a zaraz się zjawi; izali tego nie poznacie Nadto sposobię na puszczy drogę, a na pustyni rzeki.

12. 12

    Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa od umarłych,

13. 13

    Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.

14. 14

    Przetoż ja na Pana patrzyć będę, oczekiwać będę Boga zbawienia mego; Bóg mój wysłucha mię.

15. 15

    Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.

16. 16

    Którą mamy jako kotwicę duszy, i bezpieczną, i pewną, i wchodzącą aż wewnątrz za zasłonę,

17. 17

    W nadziei się weselący, w ucisku cierpliwi, w modlitwie ustawiczni;

18. 18

    Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.

19. 19

    Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

20. 20

    Dlatego nie słabiejmy, ale choć się też nasz zewnętrzny człowiek kazi, wszakże on wewnętrzny się odnawia ode dnia do dnia. Albowiem ten króciuchny i lekki ucisk nasz nader zacnej chwały wieczną wagę nam sprawuje;

21. 21

    Pewien tego będąc, iż ten, który począł w was dobrą sprawę, dokona aż do dnia Jezusa Chrystusa.

22. 22

    Bym był nie wierzył, że mam oglądać dobroć Pańską w ziemi żyjących, źleby o mnie było. Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.

23. 23

    I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy pominęły.

24. 24

    Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa? Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy.

Tekst Biblii: Biblia Gdańska (BG).