Wersety biblijne o pocieszeniu

Paweł nazywa Boga „Ojcem miłosierdzia a Bogiem wszelkiej pociechy”, który nas cieszy w każdym ucisku naszym. Słowo stojące za pocieszeniem oznacza stanąć obok: nie wytłumaczyć cierpienie, lecz zostać przy cierpiącym.

Te wersety od wieków czytano przy łóżkach chorych i nad grobami. Jeśli przeżywasz żałobę, niech będą słowami, które możesz pożyczyć, gdy nie masz własnych.

Wersety biblijne: pocieszenie (25)

1. 1

   Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.

2. 2

   Błogosławieni, którzy się smęcą; albowiem pocieszeni będą.

3. 3

   Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.

4. 4

   Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia a Bóg wszelkiej pociechy, Który nas cieszy w każdym ucisku naszym, abyśmy i my cieszyć mogli i tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, tąż pociechą, którą my sami pocieszeni bywamy od Boga.

5. 5

   Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.

6. 6

   Bom ja Pan, Bóg twój, trzymam cię za prawicę twoję, a mówięć: Nie bój się! Ja cię wspomogę.

7. 7

   Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzycie w Boga i w mię wierzycie.

8. 8

   Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, a jeźli przez rzeki, nie zaleją cię; pójdzieszli przez ogień, nie spalisz się, a płomień nie imie się ciebie.

9. 9

   I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.

10. 10

    A Pan on pójdzie przed tobą, on będzie z tobą, nie odstąpi cię, ani cię opuści; nie bójże się, ani się lękaj.

11. 11

    Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele.

12. 12

    Jako ten, którego cieszy matka jego, tak Ja was cieszyć będę; a tak w Jeruzalemie uciechy miewać będziecie.

13. 13

    Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię odpocznienie; Weźmijcie jarzmo moje na się, a uczcie się ode mnie, żem Ja cichy i pokornego serca; a znajdziecie odpocznienie duszom waszym; Albowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a brzemię moje lekkie jest.

14. 14

    Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.

15. 15

    Gdy zewsząd uciśnieni bywamy, ale nie bywamy potłoczeni; powątpiewamy, ale nie zwątpimy. Prześladowanie cierpimy, ale nie bywamy opuszczeni; bywamy porzuceni, ale nie giniemy.

16. 16

    Od końca ziemi wołam do ciebie w zatrwożeniu serca mego; wprowadź mię na skałę, która jest wywyżą nad mię.

17. 17

    Dobry jest Pan, i posila w dzień uciśnienia, a zna tych, którzy ufają w nim;

18. 18

    Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

19. 19

    Jako ma litość ojciec nad dziatkami, tak ma litość Pan nad tymi, którzy się go boją.

20. 20

    Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.

21. 21

    Jeźlibym chodził w pośród utrapienia, ożywisz mię; przeciw popędliwości nieprzyjaciół moich wyciągniesz rękę twoję, a prawica twoja wyswobodzi mię.

22. 22

    Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas.

23. 23

    A Bóg wszelkiej łaski, który nas powołał do wiecznej chwały swojej w Chrystusie Jezusie, gdy maluczko ucierpicie, ten niech was doskonałymi uczyni, utwierdzi, umocni i ugruntuje;

24. 24

    Pan cię strzec będzie od wszystkiego złego; on duszy twojej strzec będzie. Pan strzec będzie wyjścia twego i wejścia twego, odtąd aż na wieki.

25. 25

    Bo Pan na wieki nie odrzuca; Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

Tekst Biblii: Biblia Gdańska (BG).